Toen de organisatie op donderdagavond, geconfronteerd met code rood, moest besluiten het toernooi in te korten, was dat alleen haalbaar als ook het speeltempo versneld zou worden. Als gevolg daarvan zou het programma op de zondag zo’n twee uur korter duren dan gepland.
Om de deelnemers iets meer waar voor hun geld te geven, kwam de organisatie op het lumineuze idee om als toetje een tiebreak om de hoofdprijs te organiseren, die beneden in de hal live op de schermen te volgen zou zijn. Bij vijf rondes zou het immers vrijwel uitgesloten zijn dat een speler solo over de eindstreep zou rijden.
Dat was buiten IM Thibaut Vandenbussche gerekend, die al bij het ingaan van de laatste ronde afstand had genomen van het veld. In die slotronde wachtte echter een zware kluif in de persoon van Nico Zwirs, die na zijn halve misstap in ronde 1 foutloos was gebleven. Zwirs wist echter geen bres te slaan in de stelling van de Belg, die zelf ook geen kans op meer kreeg en daarom zijn enige halfje van het toernooi moest afstaan.
Dat betekende dat drie man de kans kregen om op gelijke hoogte met Vandenbussche te eindigen. Twee daarvan speelden echter tegen elkaar en tekenden al snel de vrede. Chenwu Zhu besloot kort na de opening dames te ruilen tegen Jasel Lopez en sloot daarmee voor het tweede weekend op rij een uitstekend toernooi af. Onze groeibriljant is nog lang niet uitgegroeid!
Toernooiwinst bleef hiermee wel buiten bereik, en de enige die nog overbleef om Vandenbussche te achterhalen, was Milan Mostertman. Die moest dan echter met zwart winnen van GM Bagrationi, en dat zat er, anders dan de live-uitzending deed vermoeden, geen moment in.
Het is namelijk echt niet zo dat wit hier 21.Th5 speelde, om na 21…h6 te slaan op h6 en vervolgens na Dxf3 niet terug te slaan maar 23.Th7 te spelen. Anders dan de meeste HWP-spelers waren de HWP-liveborden dit weekend niet zo in vorm: zij leken behoorlijk wat last te hebben van de warmte en/of de airco.
Hoe dan ook, toen de registratie weer boven Jan was, waren we getuige van het zoveelste bewijs dat toreneindspelen ook voor grootmeesters nog de nodige uitdagingen kennen. Ook voor de verdedigende partij was het echter moeilijk, en daardoor verloor Mostertman alsnog en was de hoop op een barrage vervlogen.
Het ziet er ergens paradoxaal uit dat de zwarte toren, nadat zijn witte evenknie zichzelf zojuist heeft geofferd tegen zwarts laatst pion, machteloos is tegen de twee witte pionnen omdat zijn eigen koning te ver weg staat.
Bagrationi nestelde zich zo met hangen en wurgen op het podium, waar hij naast Zhu, Zwirs en Lopez ook nog gezelschap kreeg van HWP’er en Inhollander Tim Mazajchik. Die kon zijn geluk niet op met deze prestatie, en terecht, na een overwinning op Jermo Kooijmans waar niets gestolen aan was.
20.Da1? bleek hier geen relay error, en Tim greep met 20…Df5 het initiatief om dat niet meer uit handen te geven.Toen wit ook e3-e4 doorschoof en daarmee zijn eigen loper begroef en veld d4 voor eeuwig aan de vijand afstond, stond zwart positioneel gewonnen, maar de conversie was uitermate overtuigend.
Maar liefst twaalf spelers finishten in het peloton erachter, met als opvallendste namen de Spanjaard Himar Abrona Navarro – die een ratingprijs won – en HWP’er Daan Heus, die ook ruim anderhalf punt boven zijn verwachte score eindigde.
In de B-groep vinden we de enige speler van het toernooi die al zijn partijen won: de Roemeen Florin-Andrei Dospin won ook de kraker tegen Mikhail Alekseev en eindigde zo zelfs met een vol punt voorsprong op zijn zes naaste achtervolgers. Dospin scoorde bijna 2 punten boven zijn verwachte score en kan dus bij professor Elo zijn hand ophouden voor de nodige punten.
Dat kan ook de jonge Zoe Omnes, die in de C-groep, nota bene met ‘slechts’ 3½ uit 5, zelfs meer dan 2 punten meer dan verwacht scoorde, en zodoende ook een ratingprijs in de wacht sleepte. Genoeg voor de groepswinst was dat natuurlijk niet: Just Ripken achterhaalde in de slotronde de koploper van het eerste uur Bilal Saricicek, zodat zij de hoofdprijs hier deelden.
Bij de prijsuitreiking bleken vooral sommige ratingprijswinnaars al het hazenpad gekozen te hebben – zij kunnen dus nog een douceurtje van de organisatie op hun bankrekening tegemoetzien.
Het eerste HWP Inholland Schaaktoernooi zit erop. Het ging niet zonder uitdagingen, maar wat ons betreft was het zeer geslaagd en staan we volgend jaar opnieuw op de kalender. Ja, dan zorgen we voor betere, of überhaupt, bewegwijzering. Een cup met grote oren voor de winnaar? Wie weet. Professionele pianisten in plaats van gepingelpangel van deelnemers? Moeten we over nadenken: dit had ook wel iets. En als het weer code rood is en we moeten het programma omgooien, dan zullen we zeker duidelijker vermelden dat je voor afwezigheid in de laatste twee ronden geen punten krijgt. Of we zijn zo coulant om dat wel te geven. Meer suggesties of reacties? Laat het ons weten.
Beter is het gewoon geen code rood en hebben we drie dagen tot onze beschikking. Dan willen we wel iets terug: zonder mascottes teckel Lima en poes Phoebe gaan we er niet aan beginnen.
Tot volgend jaar!